İlgili Kanun, Yönetmelik ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu’nunun ilke kararlarında ve diğer kaynaklarda konu ile ilgili olarak yer alan tanımlar

kanun

İlgili Kanun, Yönetmelik ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu’nunun ilke kararlarında ve diğer kaynaklarda konu ile ilgili olarak yer alan tanımlar şunlardır:
Kültür Varlıkları: Tarih öncesi ve tarihi devirlere ait bilim, kültür, din ve güzel sanatlarla ilgili bulunan veya tarih öncesi ya da tarihi devirlerde sosyal yaşama konu olmuş bilimsel ve kültürel açıdan özgün değer taşıyan yer üstünde, yer altında veya su altındaki bütün taşınır ve taşınmaz varlıklardır.
Tabiat Varlıkları: Jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan değerlerdir.
Sit: Tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli medeniyetlerin ürünü olup, yaşadıkları devirlerin sosyal, ekonomik, mimari ve benzeri özelliklerini yansıtan kent ve kent kalıntıları, kültür varlıklarının yoğun olarak bulunduğu sosyal yaşama konu olmuş veya önemli tarihi hadiselerin cereyan ettiği yerler ve tespiti yapılmış tabiat özellikleri ile korunması gerekli alandır.
Kentsel Sit: Kentsel ve yöresel nitelikleri, mimari ve sanat tarihi açısından gösterdikleri fiziksel özellikleri ve bu özellikleri ile oluşan çevrenin dönemin sosyo-ekonomik, sosyo-kültürel yapılanmasını, yaşam biçimini yansıtarak bir arada bulunduran ve bu açılardan doku bütünlüğü gösteren alanlardır.
Tarihi Sit: Milli Tarihimiz ve askeri harp tarihi açısından önemli tarihi olayların cereyan ettiği ve doğal yapısıyla birlikte korunması gerekli alanlardır. Arkeolojik Sit: İnsanlığın var oluşundan günümüze kadar ulaşan eski uygarlıkların yer altında, yer üstünde ve su altındaki ürünlerini, yaşadıkları devirlerin sosyal, ekonomik ve kültürel özelliklerini yansıtan her türlü kültür varlıklarının yer aldığı yerleşmeler ve alanlardır.
1. Derece Arkeolojik Sit: Korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak sit alanlarıdır. Bu alanlarda, kesinlikle hiçbir yapılaşmaya izin verilmemesine, imar planlarında aynen korunacak sit alanı olarak belirlenmesine, bilimsel amaçlı kazıların dışında hiçbir kazı yapılmaması esastır. 2. Derece Arkeolojik Sit: Korunması gereken, ancak koruma ve kullanma koşulları koruma kurulları tarafından belirlenecek, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak sit alanlarıdır.
3. Derece Arkeolojik Sit : Koruma kullanma kararları doğrultusunda yeni düzenlemelere izin verilebilecek arkeolojik alanlardır. Kentsel Arkeolojik Sitler: Arkeolojik sitlerle 2863 sayılı yasanın altıncı maddesinde tanımlanan korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarını içeren ve aynı yasa maddesi gereği korunması gerekli kentsel dokuların birliklte bulunduğu alanlardır.
Doğal (Tabii) Sit: Jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan korunması gerekli alanlardır. 1. Derece Doğal (Tabii) Sit: Bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli olan, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanladır. 2. Derece Doğal (Tabii) Sit: Doğal yapının korunması ve geliştirilmesi yanında kamu yararı göz önüne alınarak kullanıma açılabilecek alanlardır. 3. Derece Doğal (Tabii) Sit: Doğal yapının korunması ve geliştirilmesi yolunda, yörenin potansiyeli ve kullanım özelliği de göz önünde tutularak konut kullanımına da açılabilecek alanlardır.
Koruma ve Korunma: Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında muhafaza, bakım, onarım, restorasyon, fonksiyon değiştirme işlemleri; taşınır kültür varlıklarında ise muhafaza, bakım, onarım ve restorasyon işleridir.

Korunma Alanı: Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının muhafazaları veya tarihi çevre içinde korunmalarında etkinlik taşıyan korunması zorunlu olan alanlardır.
Değerlendirme: Kültür ve tabiat varlıklarının teşhiri, tanzimi, kullanılması ve bilimsel yöntemlerle tanıtılmasıdır.

Ören Yeri: Tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli uygarlıkların ürünü olup, topoğrafik olarak tanımlanabilecek derecede yeterince belirgin ve mütecanis özelliklere sahip, aynı zamanda tarihsel, arkeolojik, sanatsal, bilimsel, sosyal veya teknik bakımlardan dikkate değer, kısmen inşa edilmiş, insan emeği kültür varlıkları ile tabiat varlıklarının birleştiği alanlardır.

Koruma Amaçlı İmar Planı: Bu Kanun uyarınca belirlenen sit alanlarında, alanın etkileşim-geçiş sahasını da göz önünde bulundurarak, kültür ve tabiat varlıklarının sürdürülebilirlik ilkesi doğrultusunda korunması amacıyla arkeolojik, tarihi, doğal, mimarî, demografik, kültürel, sosyo-ekonomik, mülkiyet ve yapılaşma verilerini içeren alan araştırmasına dayalı olarak; hali hazır haritalar üzerine, koruma alanı içinde yaşayan hane halkları ve faaliyet gösteren iş yerlerinin sosyal ve ekonomik yapılarını iyileştiren, istihdam ve katma değer yaratan stratejileri, koruma esasları ve kullanma şartları ile yapılaşma sınırlamalarını, sağlıklaştırma, yenileme alan ve projelerini, uygulama etap ve programlarını, açık alan sistemini, yaya dolaşımı ve taşıt ulaşımını, alt yapı tesislerinin tasarım esasları, yoğunluklar ve parsel tasarımlarını, yerel sahiplilik, uygulamanın finansmanı ilkeleri uyarınca katılımcı alan yönetimi modellerini de içerecek şekilde hazırlanan, hedefler, araçlar, stratejiler ile planlama kararları, tutumları, plan notları ve açıklama raporu ile bir bütün olan nazım ve uygulama imar planlarının gerektirdiği ölçekteki planlardır.

Çevre Düzenleme Projesi: Ören yerlerinin arkeolojik potansiyelini koruyacak şekilde, denetimli olarak ziyarete açmak, tanıtımını sağlamak, mevcut kullanım ve dolaşımdan kaynaklanan sorunlarını çözmek, alanın ihtiyaçlarını çağdaş, teknolojik gelişmelerin gerektirdiği donatılarla gidermek amacıyla her ören yerinin kendi özellikleri göz önüne alınarak hazırlanacak 1/500, 1/200 ve 1/100 ölçekli düzenleme projeleridir.

Yönetim Alanı: Sit alanları, ören yerleri ve etkileşim sahalarının doğal bütünlüğü içerisinde etkin bir şekilde korunması, yaşatılması, değerlendirilmesi, belli bir vizyon ve tema etrafında geliştirilmesi, toplumun kültürel ve eğitsel ihtiyaçlarıyla buluşturulması amacıyla, planlama ve koruma konusunda yetkili merkezî ve yerel idareler ile sivil toplum kuruluşları arasında eşgüdümü sağlamak için oluşturulan ve sınırları ilgili idarelerin görüşleri alınarak Bakanlıkça belirlenen yerlerdir.
Yönetim Planı: Yönetim alanının korunmasını, yaşatılmasını, değerlendirilmesini sağlamak amacıyla, işletme projesini, kazı planı ve çevre düzenleme projesi veya koruma amaçlı imar planını dikkate alarak oluşturulan koruma ve gelişim projesinin, yıllık ve beş yıllık uygulama etaplarını ve bütçesini de gösteren, her beş yılda bir gözden geçirilen planlardır.
Bağlantı Noktası: Yönetim alanı sınırlarında yer almamakla birlikte, arkeolojik, coğrafi, kültürel ve tarihi nedenlerle veya aynı vizyon ve tema etrafında yönetim ve gelişiminin sağlanması bakımından bu yer ile irtibatlandırılan kültürel varlıklardır.

Toplu ulaşım sistemleri idaresinde ‘Operasyon Planı’nın öğeleri

Toplu ulaşım sistemleri idaresinde ‘Operasyon Planı’nın öğeleri

Zamanlama (Schedule)

İşletme planın (operasyon planı) en önemli elemanlarından birisi zamanlamadır(Schedule). yani bir otobüsün, uçağın, metronun yada trenin ne kadar sıklıkla ve ne zaman hareket edecegi operasyon planının temel taşlarından birisidir.

Ayrıca işletme planı yapılırken planın yapıldığı bölgenin arazi kullanımına göre çeşitlitli farklılılar gösterebilir. Bu farklılıklar sanayi bölgelerinde sanayinin türüne, konut alanlarının bölgenin dokusuna göre de çeşitlenebilir fakat kesin olan bir şey vardır ki; yolcu operasyon planlarında zamanlama daki kusursuzluk, taşıma amaçlı yapılan operasyon planlarından daha fazla önem taşımaktadır.

Mürettebatın Taşınması (Crew assignment)

Operasyon planının bir diğer elamanı ise personelin nasıl taşınacağı yani “Crew assignment” dır. Ulaşım sektöründe çalışanların ve çalışacak personelin belirlenmesi, çalışacakları yere uygun saatlerden taşınması operasyon planı için çok önemli bir etkendir çünkü, insan gücü pahalı ve birçalışanın işe geç kalması veya gelmemesi işi tamamen aksatabilir.

Örneğin bir havalanın da günün yirmi dört saati çalışanların olması lazım ve çalışan sayılarının ve ulaşım masraflarının en aza indirgenerek belirlenmesi lazım. Personel zamanlmasında ki bir diğer problem ise topluma taşıma sistemlerine olan taleplerin günün belirli saatlerinde zirve noktalarına ulaşmasıdır. Bir çok kişi 7:00 ile 9:00 ve 17:00 ile 19:00 arasında toplu taşıma sistemlerini kullanmayı tabep etmekte ve günün kalan kısımların da telep çok daha az seviyede bulunmakta bu nedenle yoğunluğun en fazla olduğu zamanlarda personel sayısı da en fazla olmak zorunda. İşçi maliyetini en aza indirgemek için operasyon planlarında kullanılan çözüm yolu “split-shift” dir.

Flow Distrubition:

Biraz Önce bahsettiğimiz gibi İnsanların ulaşım talebi günün belirli saatlerinde zirve noktalara ulaşmakta ve bu genellikle belirli saatlerde belirli yönlerde gerçekleşmektedir. Örneğin; sabah 8:00-9:00 arasında izmir de insanların ulaşmak istedikleri nokta konak, akşam 17:00-18:00 saatlerinde ise konaktan balçova, bornova, karşıyaka gibi konut ağırlıklık yerleşim yerlerine veya kırsal yerlerden merkezi yerlere gitmeyi talep etmektedirler. Bu nedenle bu saatlerde araçların dolu gidip boş dönme gibi bir durumla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu durumda operasyon planı yapılırken dikkat edilmesi gereken husulardan birisidir.

   Toplu ulaşım sistemlerinde temel maliyet öğeleri nelerdir? Maliyet-etkin ve yeterli (efficient) bir sistem oluşturmak için nasıl bir yönetim sistemi en iyisi olabilir ve finansman modelleri neler olabilir? 

 

Toplu taşıma sistemlerinde maliyet öğleri 3 farklı şekilde sınıflandırılabilir.

According to inputs ( maliyete göre sınıflandırma)

Bu tür gruplandırma personel giderleri, enerji, yedek parça,  sigorta, amaortismanlar, kiralama giderleri ve faiz maliyetlerini içermektedir. Bu tür sınıflandırma farklı türde bir çok gider olduğunu vurgulamak ve gelecekteki yönelimleri anlamak ve baskın olan gider faktörlerini belirlemek için önem teşkil etmektedir.

According to the activity with the transport operation

Örneğin CIPFA nın otobüs işletmelerinin giderlerine göre belirlediği gruplandırmayı incelecek olursak;

Traffic operating cost ( İşletme maliyeti)

Personel, kondüktör, bilet ekipmanları, uniforma vb. Maliyetler

Enerji maliyetleri

Servis, tamir ve bakım maliyetleri

Yedek parça, Bina kirası, makina maliyetleri gibi giderler

Yönetim giderleri

Sigorta, sağlık, faiz, vergi vb. Giderler.

Bu tür sınıflandırmanın avantajı, giderlerin birbiri ile olan ilişkisinin daha kolay anlaşılması ve artan veya giderlerin nedenlerin daha kolaylıkla gözlemlenebilmesini sağlamasıdır.

According to their basis of variation, and escapability over time

Bu gruplandırmada zaman mesafeden daha önemlidir ve maliyet hesapları zaman üzerinden yapılmaktadır.

Finans – Giderler (Cost)

Ulaşaım maliyetleri ülkeden ülkeye hatta şehirden den şehire göre farklılık gösterebilir ve bu giderler İnşaa masrafları( Construction cost), Araç giderleri ( Vehicle cost),  İşletme giderleri ( operating cost), kullanıcı giderleri( User Cost) olarak gruplandırılabir.

İnşaa masrafları( Construction cost): Bu masraflar daha çok ulaşım yollarının, demir yollarının inşaa edilmesi ve bu inşaa edilecek arazilerin içi ödenen giderlerdir.

Alt katagoriler halinde inşaa masrafları sırayacak olursak; Land Acquisition, Guide for the vehicles, Stations, Storage yrds and maintenance facilities, parking facilities olarak sıralayabiliriz.

Araç giderleri ( Vehicle cost): Ulaşımda kullanılacak olan araçlara ödenen giderlerdir. Bunlar ulaşım türüne ve talep edilen kaliteye göre farklılık gösterebilir. Ayrıca araçların kullanım miktarıda toplamdan bu ktagorideki gider miktarına etki edebilir.

Bu başlıgıda alt katagorilere ayıracak olursak;

Heavy rail(Ağır raylı sistem) , light rail(hafif raylı sistem), Bus(otobüs) olarak katagorilendirilebilir.

Operating Cost( İşletme Giderleri):

Bu giderler içerisinde personel ücretleri, Servisler, Yakıt ve enerji giderleri, bakım giderleri gibi harcamalar bulunmaktadır.

İşletme giderlerini tahmin etmek için basit bir formül bulunmaktadır;

OC:A(VM) + B(VH) + V(PV)

OC: operating cost,    VH :vehicle-miles of service,   VH: vehicle-hours of service, PV: peak hour vehicles in service

Kullanıcı giderleri( User Cost):

Bu masraflar operatörden ziyade kullanıcılar için oluşan giderlerdir. Örneğin; Bilet giderleri, yolculuk zamanı(travel time);  Bekleme zamanı (waiting time), Araçta geçen zaman( in vehicle time), Transfer zamanı.

İzmir merkez’in yerleşim alanları yoğunluk dağılımları

MERKEZ KENT
NARLIDERE-BALÇOVA-GAZİEMİR-KONAK-BUCA-BORNOVA-KARŞIYAKA
ÇİĞLİ – HARMANDALI – ULUKENT – KOYUNDERE – ASARLIK – MENEMEN
KONUT ALANLARI ALAN (ha) NÜFUS
MESKUN_AZ 1013 121560
MESKUN_ORTA 5823 2096280
MESKUN_YÜKSEK 2783 1669800
TOPLAM MESKUN KONUT 3887640
GELİŞME_AZ 252 30240
GELİŞME_ORTA 1284 462240
GELİŞME_YÜKSEK 937 562200
TOPLAM GELİŞME KONUT 1054680
KÖY YERLEŞİK 303 18180
KÖY GELİŞME 243 14580
TURİZM KONUT 17 1020
TİCARET ALANLARI
1.DRC MERKEZLER 463
2. VE 3. DRC MERKEZLER 1652
TURİZM ALANLARI
TURİZM 38
GÜNÜBİRLİK 0
ÇALIŞMA ALANLARI
SERBEST BÖLGE 287
OSB 636
SANAYİ 745
KÜÇÜK SANAYİ 420
KDKÇA 1110
DEPOLAMA 55
TOPLAM 3253

İZMİR’İN İLÇELERE DONATI HESAPLARI

İZMİR DONATI HESAPLARI

ÇİĞLİ
TOPLAM PLAN NÜFUSU 355842
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 71,7 2,01 4,5 44,77642699 884289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 12,3 0,35 4 8,641475711 1300368
SAĞLIK TESİSİ 20 0,56 4 14,05118002 1223368
DİNİ TESİS 5,5 0,15 0,5 30,91259604 122921
RESMİ TESİS 48 1,35 5 26,97826563 1299210
AKTİF YEŞİL 293,9 8,26 10 82,59283615 619420
KARŞIYAKA
TOPLAM PLAN NÜFUSU 883238
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 72,2 0,82 4,5 18,16548251 879289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 27 0,31 4 7,642334229 1153368
SAĞLIK TESİSİ 15,27 0,17 4 4,322164581 1270668
DİNİ TESİS 7,5 0,08 0,5 16,98296495 102921
RESMİ TESİS 59,6 0,67 5 13,49579615 1183210
AKTİF YEŞİL 211 2,39 10 23,8893707 1448420
BORNOVA
TOPLAM PLAN NÜFUSU 469712
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 104,1 2,22 4,5 49,2500369 560289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 18,5 0,39 4 9,846459107 1238368
SAĞLIK TESİSİ 13,5 0,29 4 7,185253943 1288368
DİNİ TESİS 12,7 0,27 0,5 54,07568893 50921
RESMİ TESİS 202 4,30 5 86,0101509 -240790
AKTİF YEŞİL 537 11,43 10 114,3253738 -1811580
KONAK
TOPLAM PLAN NÜFUSU 1200656
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 152 1,27 4,5 28,1327689 81289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 16,9 0,14 4 3,518909663 1254368
SAĞLIK TESİSİ 52 0,43 4 10,82741435 903368
DİNİ TESİS 18,6 0,15 0,5 30,98306259 -8079
RESMİ TESİS 130,7 1,09 5 21,77143162 472210
AKTİF YEŞİL 474,7 3,95 10 39,53671993 -1188580
BUCA
TOPLAM PLAN NÜFUSU 691370
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 110,6 1,60 4,5 35,54938423 495289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 33 0,48 4 11,93282902 1093368
SAĞLIK TESİSİ 23 0,33 4 8,316820227 1193368
DİNİ TESİS 9 0,13 0,5 26,03526332 87921
RESMİ TESİS 136,6 1,98 5 39,5157441 413210
AKTİF YEŞİL 224 3,24 10 32,3994388 1318420
GAZİEMİR
TOPLAM PLAN NÜFUSU 167378
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 27,3 1,63 4,5 36,24530504 1328289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 4,8 0,29 4 7,169400997 1375368
SAĞLIK TESİSİ 14,2 0,85 4 21,20947795 1281368
DİNİ TESİS 3,2 0,19 0,5 38,23680531 145921
RESMİ TESİS 33,5 2,00 5 40,02915556 1444210
AKTİF YEŞİL 106,2 6,34 10 63,44919882 2496420
BALÇOVA
TOPLAM PLAN NÜFUSU 120594
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 13,9 1,15 4,5 25,61395168 1462289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 6,8 0,56 4 14,09688708 1355368
SAĞLIK TESİSİ 5 0,41 4 10,36535814 1373368
DİNİ TESİS 1,1 0,09 0,5 18,24303033 166921
RESMİ TESİS 22,2 1,84 5 36,81775213 1557210
AKTİF YEŞİL 68,8 5,71 10 57,05093122 2870420
NARLIDERE
TOPLAM PLAN NÜFUSU 92193
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 19,4 2,10 4,5 46,76180525 1407289
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 13,2 1,43 4 35,79447463 1291368
SAĞLIK TESİSİ 4,2 0,46 4 11,38915102 1381368
DİNİ TESİS 0,7 0,08 0,5 15,18553469 170921
RESMİ TESİS 16 1,74 5 34,70979359 1619210
AKTİF YEŞİL 59,9 6,50 10 64,97239487 2959420
GÜZELBAHÇE
TOPLAM PLAN NÜFUSU 65230
DONATILAR Ha M2/Kİ STANDART % YETERLİLİK İHTİYAÇ (M2)
EĞİTİM 22,7 3,48 4,5 22,58 -226998,6244
SOSYO KÜLTÜREL TESİS 1,7 0,26 4 6,515407021 -16998,77723
SAĞLIK TESİSİ 7,3 1,12 4 27,97792427 -72998,77723
DİNİ TESİS 0,9 0,14 0,5 27,59466503 -8999,847153
RESMİ TESİS 8,9 1,36 5 27,28805764 -88998,47153
AKTİF YEŞİL 90,6 13,89 10 138,8931473 -905996,9431

Case studies: City square of Cieszyn, Český Těšín and Çayyolu

Case studies: City square of Cieszyn, Český Těšín and Çayyolu

Introduction

Case studies are usually used to describe and diagnose single, internally complex objects: individuals, buildings, episodes, institutions, processes, and societies. In case studies investigators delineate boundaries of and object and then observe such things as the elements it comprises, relations among elements, the development of the object, and contextual influences. A case study is appropriate when researchers are interested mainly in information specific to the particular study object and context, rather than information easily generalizable to a large population.

The study objects of this thesis are three main squares in two different countries: the main square located in the city centre of Cieszyn in Poland and the main square in city of Český Těšín in the Czech Republic and Çayyolu square in Turkey.

 

 

 

 

27 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 0

Danıştay “Geçici” Çevre Kirliliğine Dur Dedi.

Danıştay “Geçici” Çevre Kirliliğine Dur Dedi.

Şehir Plancıları Odası’nın açtığı davada Danıştay, “İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik”in 4 maddesinin Yürütmesini durdurdu.

 

“Geçici kirlilik, kalıcı kirliliktir.”

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 20. maddesi ile, “Projesine uygun olarak inşa edilmiş birinci sınıf gayrisıhhi müesseselere yetkili idarenin gerekli görmesi veya işyeri sahibinin müracaatı halinde, süresi bir yılı geçmemek üzere deneme izni verilebilir. Tesisin özelliğine göre inceleme kurulunun kararıyla bu süre iki yıla kadar uzatılabilir. Deneme izni, bu süreçte açılma ve çalışma ruhsatı yerine geçer” biçiminde bir düzenleme yapılmıştı.

 

Danıştay, bu maddenin yürütmesini şu gerekçelerle durdurmuştur: “Çevre kirliliği ve insan sağlığına az veya çok zarar veren veya vermesi muhtemel olan ya da doğal kaynakların kirlenmesine yol açabilecek gayrisıhhi müesseselerin açılma ve çalışma izinlerinin sıkı sıkıya kurallara bağlanması gerektiğine kuşku bulunmamaktadır. Meskenlerden ve insanların ikametine mahsus diğer yerlerden mutlaka uzakta bulundurulması gereken 1. sınıf gayrisıhhi müesseselerin planlanan biçimde çalışıp çalışmadığının ve doğal kaynakların kirlenmesini önlemek için alınan tedbirlerin yeterli olup olmadığının tesbiti için deneme mahiyetinde faaliyetine bir yılı geçmemek üzere geçici izin verilmesi işin niteliği göz önüne alındığında mevzuata uygun bulunmaktadır. Ancak, açılma ve çalışma ruhsatı yerine geçecek olan deneme izninin, ruhsat alamayacak birçok tesisin faaliyetine devamını sağlayacak biçimde iki yıla kadar uzatılması yolundaki düzenlemede hukuka uyarlık bulunmamaktadır”.

 

Ayrıca, yönetmeliğin EK-2A/3.5 ve EK-2B/3.5 maddelerinin de yürütmesi durdurulmuştur. Gerekçesi “…düzenleme ile maden alanlarının birinci ya da ikinci sınıf gayrisıhhi müessese olarak sınıflandırılması, faaliyette bulunacak alanın hektar olarak büyüklüğü dikkate alınarak yapılmıştır. Faaliyet alanının büyüklüğü esas alınarak yapılan sınıflandırma sonucu, büyüklüğü itibariyle 2. sınıf olarak değerlendirilen bir maden işletmesinin 1. sınıf gayrisıhhi müessese kadar çevre ve toplum sağlığı için risk oluşturabilecek faaliyetleri olabileceği gerçeği karşısında büyüklük esasına göre sınıflandırmanın hukuka aykırı olduğu ve ileride telafisi güç zararlar doğurabileceği sonucuna ulaşılmaktadır”.

 

 

AYRINTILI HABER Şehir Plancıları Odası’nda

Planning and Design Tools

Urban design framework

 

The Urban Design Framework is a design tool that provides a physical interpretation of the City of Perth’s vision and strategies. It helps to ensure that the built environment we create reflects the community’s vision and the Council’s strategies, and it underpins an integrated approach to better physical environments.

The Urban Design Framework focuses on the broad scale and the long term, and sets an overall planning and design context within which more detailed and localised strategies, studies and projects can be coordinated. It also identifies administrative actions, economic initiatives and social initiatives that have a bearing on the creation of a great city.

The Urban Design Framework is not a definitive blueprint or detailed master plan for the city’s growth, and, whilst broad-ranging, it cannot be expected to cover in detail every element required to create a great city. In practice, the Urban Design Framework will provide guidance and illustration on a range of elements that together make up a city environment, which, in turn, will:

• Provide guidance on how development contributes to the city’s identity, structure, common interest and culture, and how such development is described in the statutory planning process

• Increase developers’ appreciation of the expected built form outcomes across the city

• Enable better integration of policy-making regarding public spaces and the public-private interface

• Inspire responsive design of new buildings, spaces and their interfaces, focusing on architectural quality and place-making principles

• Provide Council with a reference tool in the coordination of capital works program to incrementally achieve the built form and public realm vision.

(AN URBAN DESIGN FRAMEWORK - LISA SCAFFIDI)

Design Brief

 

A coherent description by the client to the design team that sets out the desired physical design criteria and outcomes for an urban design project.

 

Used by all developers, including local authorities, to outline their vision and desired design outcomes.

(Urban Design Toolkit – Ministry for the Environment )

 

Urban design guide

 

A guideline that describes in words and illustrations the principles for achieving quality urban design. Design guides can be either non-statutory or statutory in relation to a district plan.

Guiding decision-making and providing a consistent approach on urban design projects. A statutory design guide makes design criteria explicit, provides consistency for the developer and community, and allows for a robust assessment and decision-making process. Design guides may be applied to specific areas, such as character areas, town and city centres, development types (for example, multi-unit housing), or to design issues (for example, design for streetscape quality or safety).

(Urban Design Toolkit – Ministry for the Environment )

Design Code

A precise description of parameters for designing buildings and open space on each lot within a

development, which may also include specification of material and detail. Effectively, this is

three-dimensional form-based zoning.

Used by local councils and private sector developers to control the site planning and design quality on individual lots within a larger development.

(Urban Design Toolkit – Ministry for the Environment )

Urban Design Strategy

A written policy document that describes in words and images a vision for developing a

neighbourhood, town or city

Used to direct the physical development of a neighbourhood, city or town where an overarching vision is required to direct and coordinate different design initiatives.

 

The focus is on general configuration and design direction, design qualities or principles and

their means of implementation. An urban design strategy is based on an appraisal of the

physical context, is informed by community and stakeholder participation, and provides a longterm and high-level comprehensive vision that is the basis for shaping policies and

implementing design initiatives. An urban design strategy may apply at a range of levels: to an entire city or settlement; to a part (for example, a central area design strategy); or to one aspect

(for example, a streetscape or lighting strategy) of either all or part of a town or city. An urban design strategy may be implemented through a range of mechanisms including urban design frameworks for parts of a town or city, district plan policies and rules, design guides, and open space development projects and capital works through long-term council community plans.

(Urban Design Toolkit – Ministry for the Environment )

 

 

Urban Design Framework

A document that describes an overarching vision and the intended outcome for an entire urban area and gives direction to direct subsequent policies and site-specific initiatives within that area.

 

Used in areas undergoing change or where growth or change needs to be promoted. Provides a vision and flexibility to guide large complex projects that are implemented over time. Usually applied to large or complex sites by both the private and public sectors in order to set design, management and delivery parameters.

(Urban Design Toolkit – Ministry for the Environment )